- ساختار سرمایهگذاری
- خرید فیزیکی (شمش/سکه با هزینه نگهداری و بیمه)، ETF طلا، فیوچرز/فوروارد، سهام معادن و اوراق بدهی آنها.
- روشهای ارزشگذاری
- بدون جریان نقدی داخلی: ارزشگذاری نسبی به بازار، مدل هزینه نگهداری برای فوروارد (اسپات + نرخ بهره + هزینه انبارش منفی سود تسهیلگری)، نرخ رنت معدن برای سهام معدنی.
- محرکهای بازده مورد انتظار
- ریسکگریزی و تقاضای پناهگاه، نرخ بهره واقعی، جریان بانکهای مرکزی، ارزش پول، تقاضای جواهر و صنعت (نقره/پلاتین).
- ریسکهای چهارگانه
- بازار: نوسان متوسط تا بالا؛ حساسیت قوی به نرخ بهره واقعی و دلار؛ رژیمهای طولانی بدون بازده. نقدشوندگی: برای شمش و ETF نقدشوندگی بالا؛ برای سکههای کلکسیونی و فلزات امتیازی پایین؛ اسپرد فیزیکی معنادار. اهرم: حساسیت اهرم در فیوچرز بالا (مارجین)؛ بدون اهرم، ریسک تماس مارجین نیست اما بازده از دسترفته هزینه دارد. حاکمیت/عملیات: ریسک اصالت و انبارش فیزیکی، مسئولیت نگهدارنده در ETF، ریسک کشوری/مقرراتی معادن.
- کاربرد در تنوعبخشی سبد
- همبستگی تاریخی کم تا متوسط با سهام؛ در رژیمهای بحران، پناهگاه سنتی — اما بدون جریان نقدی، بازده بلندمدت به رژیمهای کلان وابسته است.